Hayat bazen çok acımasız,
Hiç sormadan alıyor sevdiklerini.
Güçlü dur diyorsun kendine,
Ama kalbin dizlerinin üstüne çöküyor.
Ne kadar susarsan sus,
İçin bağırıyor geceleri.
Gülen yüzler öğreniliyor zamanla,
Acı saklanıyor, iyice derinlere.
Hayat bazen çok acımasız, evet,
Ama yine de nefes aldırıyor bir şekilde.
Belki umut dediğin şey,
En çok kırıldığın yerden filizleniyor.
Kayıt Tarihi : 8.1.2026 15:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!