Akşamların Kısa Gündüzlerin Uzun Olduğu Zaman
Kimi işinden Çıkmış Evine Gidiyor
Kimi Kabataş Bostancı Arası Gidip Geliyor
Oysaki Ömür Uzun gibi Gelsede Kısacık HAYAT
Ne Çabuk Tükenip Hayat Sona Eriyor
Bir Yolcu Gibi Uzaklardan Beklerken Gelen treni
Bekler Birileri Uzaklardan Gelip Gideni
Ne Yolcular Bıkar Bu Gidişten Nede Tren
En Çok Heyecanlanan O garda Bekleyen
Yolculuk Biterken Son Durakta
Hayat da SON bullacaktır O Meçhul Durakta
Kim Bilir Bitirmek İstediğin Yolculuk
Elinde Değil Senin Görevin Kulluk
Yönü Belli Olmayan Hayat DENEN YOLCULUK
En Son Beklenen Yere Gidersin
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta