Hayat Şiiri - İsmet Ülker

Ne güldün, ne de güldürdün…
Sen beni yaşarken öldürdün…
Ümit ışıklarımın hepsini söndürdün…
Hiç olmazsa bir tebessüm et be hayat.

Anlamadım ne istedin benden,
Hakkım olanı istedim ben senden.
Sen anlamaz mısın insan hâlinden?
Bir kerecik olsun gül be hayat.

Gençliğimi aldın, yıllarımı çaldın,
Feleğin ipini umarsızca saldın.
Ne geçti eline, yaşattıklarınla kaldın?
Çok acımasızmışsın be hayat.

Dünyaya geldim geleli gülmedi yüzüm,
Kendimi bildim bileli yanarım böyle, sönmedi közüm…
Ağlamaktan kör oldu her iki gözüm.
Yeter artık, düş yakamdan be hayat…