Hayat aldı seni boş ellerimden,
Ne ümit kaldı içimde ne de bir can.
Rûhumu çaldı o bitmez kederimden,
Bu yorgun kalbe kalmadı hiç dermân.
Şimdi her ânım pişmanlıkla dolar,
Her köşe başı yalnızlıkla duman.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta