Bazen insanlar gri uçurumlara sürüklenir.
Kanatları kelebek gibidir, narindir, kırılgandır, çaresizdir.
Güçleri olmasına rağmen kendilerini korumasız bırakırlar.
Her insan annesinin rahminden toprağa yolcudur .
Meselenin başı ve sonun özeti budur.
Bu arada kalan kısımda, geldiğiniz yeri, gideceğiniz yeri, içinde bulunduğunuz toplumu ve yapılan haksızlıkları dilediğiniz kadar eleştirme ve beğenmeme hakkınız vardır.
Ama son asla değişmez !
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta