Zirvesine ulaşılamayan yükseklikte
İnsanın zamansız göremediği
Ve belki de dokunuşunu asla hissetmeyeceği
Hala beyaz ve soğuk yüzlü
Saf ve dokunulmamış kar gibi hayat
Damla damla yavaşça bırakır kendini
Hiç bilmediği ama hep var olan
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta