Hayat saygı duymuyor, değer verdiğimiz şeylere.
Yaşamak ise, bir numaralı, suç ortaklığı yapıyor, bu katletme şölenine.
Kestiremiyor haliyle insan, kim nerede duruyor, kim nerede, kim kimin ile.
Ve sevmek ise sefil bir köle olarak kalıyor sadece, sevilemeyen bir emekçi statüsünde...
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta