Her şey az önce başladı.
Az önce beyazı öğrendim.
Yolculukları hiç sevmeyen beyazı
pek sevdim.
Siyahı öğrendim ardından.
Çekip giderken “Ne haber? ” dedi.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Herşeye yeniden başlamak, yeniden doğmak gibi..
Tebrikler, anlatımı çok hoş ve güzel bir şiir..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta