Kahpece sömürülen dünyanın umursanmayan bir sokak lambası edasında parıldayan ay ışığı gibiyim bu gün.
Güzelliklerle dolu tüm geçmişimi kara toprağa gömmüş sessiz sedasız ayrılıklardayım.
Belki kurşun fazla acıtmazdı canimi diye düşünürüm hep, ama bıçak yarası gibi kolay ayrılmazdı ruhum bedenimden.
Her yıl iki mevsim yaşıyorum seni, baharın ilk'i yada sonu.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




her bir mısrası bir şiire değer...susmasın yürek sesiniz..hep yazsın kaelminiz..saygılar..tam pauanal..
:)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta