Sen yoksan, bu dünya bana zindan,
Aşkın ateşiyle yanar her bir yan.
İçimde fırtınalar kopar, dilimde yangınlar,
Seninle sönmeyen bir alev olur,
Yokluğunda kül olup savrulurum.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta