Susmuş… Sessiz kalmış çocuk kendi içinde.
Küçükken dinlediği masallar kadar pembe değilmiş düştüğü kaldırımlar
Sararmamış henüz yağmur bulutları.
Hüzün dediği şey annesinin gözyaşlarıydı oysa
Görmezden gelirken umarsız yarınları
Bakmış…Öylece bakmış kilden testiye
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta