Hayallerin Enkazı Şiiri - Burhan Sevimligil

Uykusuz bir gece, güneş doğarken...
Anılar, nefesini boğazında düğümlerken.
Huzurun ansızın çekip giderken...
Sende kurduğun hayallerin enkazında kalacaksın!

Ektiğin kibir biçtiğin dert oldu,
Her yanlış adım bir zincir gibi sert oldu.
Vicdan sustu, merhamet kör oldu,
Sende kurduğun hayallerin enkazında kalacaksın!

Kapıldın bir kötü yalanın izine...
Ekledin deryaları bir tutam hüzüne.
Hakikat aynası tutulduğunda yüzüne,
Sende kurduğun hayallerin enkazında kalacaksın!

Söz verdin, sözün rüzgâr oldu savruldu,
İnandığım son şey, yalan gözyaşında kavruldu.
Sanacaksın ki yüreğin bir fırtına sonrası duruldu...
Sende kurduğun hayallerin enkazında kalacaksın!

Bir bakışın bahardı, şimdi ayaz,
Gülüşün içimde kapanmayan bir beyaz.
Susarken bile içinden eksik olmasın niyaz,
Sende kurduğun hayallerin enkazında kalacaksın!

Gülüşün yalan, niyetin paslı demir,
Özlenecek olan hep özlenir.
Gecen vicdan azabı, gündüzün zehir...
Sende kurduğun hayallerin enkazında kalacaksın!