Hayallerimin katiline

Yine aynı yerdeyim..
Artık ruhum bedenimi istemsizce buraya getiriyor.
Koca bir yalan aşkın başladığı ve bittiği hayallerimin tükendiği bu parktayım..

Hani o gün bu parkta, zamanı durdurmuştun,
Gözlerimin içine bakıp koca bir dünya kurmuştun.
"Bizim çocuklarımız sallanacak bu salıncakta" derken,
Meğer o boş ipleri benim boynuma vurmuşsun.

​Dört koca yıl... Dile kolay lan , ruha tam bir katliam,
Şimdi o salıncakta sadece sessizlik var, koca bir dram.
Doğmamış evlatlarımın katilisin, ellerin kan revan,
Hangi vicdanla uyuyorsun, nasıl dönüyor bu devran?

​"Sigara içme" derdin, kıyamazdın bir nefesime,
Bak şimdi her duman bir hançer gibi saplanıyor göğsüme.
Günde iki paket zehir, ruhumun isli dumanı,
Alkolü su sansı bedenim , sildim defterden amanı.

​Gözler yalan söylemezmiş; ulan en büyük yalan oradaydı!
O yeşil ormanlarının içinde kaç tane masum yandı?
Şimdi o yemyeşil hayalleri kimin üstüne deviriyorsun?
Hangi yeni kurbanın hayatını, kendi hırsına çeviriyorsun?

​Üşüyorum... Ama bu parkın ayazı değil beni titreten,
Senin o soğuk yeminlerin, içimdeki her şeyi tüketen.
Bak, bıraktığın yerdeyim; ne gelen var ne giden,
Sadece bir hırsız var; umudumu çalıp, beni benden eden.
Nerdesin....
Nerdesin doğmamış çocuklarımızın katili...
Nerdesin...