Her yerde bir iz kaldı.
Unutulmadı...
Bir an olsun silinmedi hatıralardan.
Özlem, kavuşmak değildi;
Bir hayalle yaşamayı öğrenmekti.
Belki zaman uzaklaştırıyor,
Ama o güzel hatıra
Hâlâ gönlün en derin yerinde.
Duaların en sessiz köşesinde.
Her hatırlayışta
Gözlerin önüne cennet düşüyor.
Bir daha karşılaşılmasa bile,
Hatıralar yaşamaya devam ediyor,
Zamana sessizce eşlik ederek.
Bir gün yollar yeniden kesişirse,
Ne sitem kalır,
Ne de söylenecek bir söz.
Yılların büyüttüğü hasret
Sessizce yüreğe gömülür.
Çünkü bazı hikâyeler,
Kavuşmanın mümkün olmadığını
En başından beri bilir.
Yine de eksilmez,
Yine de vazgeçmez.
Bazı duygular,
Susmayı,
İçten içe titremeyi,
Sabırla beklemeyi öğretir.
Ve zaman gösterir ki,
Bazı insanlar gitse de
Kalbin en derin yerinden hiç silinmez.
Belki de sevdanın gerçeği budur;
Kavuşamasan da dua etmek,
Dokunamasan da hatırlamak,
Ve bir ismi,
Ömrün boyunca incitmeden,
Kalbinin en güzel köşesinde yaşatmaktır.
mesakin-01/07/2026
Kayıt Tarihi : 1.07.2026 12:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!