İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
"Arş" pek çoklarının zannettiği gibi kainatın damı değildir Mahsun bey. Arş, Allah'ın kainatı yarattıktan sonra kainatın üzerine kurup, üzerine kurulduğu bi-misal tahtının adıdır ki, kainatın içindeki kullarını ve cümle mahlukatını onun üstünden yönetmektedir ve onu sekiz melek taşır. Dolayısıyla, dua için kalkan ellerin arşa değil onun sahibi olan Allah-c.c-,ne açılıp kalkması gerekir.
Hayırlı çalışmalar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta