Oturdum çınar ağacının gölgesine
iki çay söyledim
deminden ve gelişinden belliydi
Sohbet yine kederli
Ve sen yine hep tebessümün merkezi
İçimde sönmeyen anadolu ateşi
gecemin güneşi, kalbimin menekşesi...
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta