İçimin ferahlığıydı kaybolan derin acılar
Düşler kervanında savrulurdu anılar
Yitip giden zamanın yel esen durağında
Kimsesizdi bakışlarım.
Ürkek bir çocuğun masumiyetiyle seslenirdi zaman.
Çarebilmez avuçlarımda, ter kokan bahar sabahıydı filizlenen nasırlar
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta