Hayaletin İntikamı Şiiri - Gül Kabacaoğlu

Kalbim yine sana kandı, inandı,
Her bir zerrem acıdan nasıl yandı.
Gittin, “bitsin” dedin, sustum,
Sadece kendime kızıp, kustum.
Bayram gibi geldin hayatıma,
Bir anlık hevesin, bir ömürlük sızı bende…
Değdimi celladım, mutlu oldun mu,
Aşk dolu kalbime sapladığın hançerinin ucunda canım.
Ben can çekişirken yokluğunda,
sen şimdi kim bilir hangi kollarda....
Kömür, gözlerin karanlık değil,
Benim içimi yakan ateş aslında…
Sen giderken ben kaldım,
Hep biraz eksik, hep biraz yarım.
Sevmek buysa, neden bu kadar acıtır?
Neden her gelişin umut, her gidişin yara?
Ben seni bırakmayı öğrenemedim,
Sen bana kalmayı hiç öğretmedin…
Şimdi yine yokluğunla konuşuyorum,
Sanki duyacakmışsın gibi…
Bı hayaldi her şey, sen bir hayalet,
Neden öldürdün beni,
Böylesi isteyerek....