Ne zaman bir tenhada, kalsam yalnız başıma;
Usulca dört yanımı, sarıyor gelip hüzün.
Daldıkça hatıralar, karışıp gözyaşıma,
Akıyor damla damla; karşımda solgun yüzün.
Öylece bakıyorsun, yüzüme hayal meyal;
İstiyorum ki o an, gitme hep orada kal!
gittiğim bütün hekimler aynı şeyleri söylediler
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'
Devamını Oku
söz birliği etmişcesine
'aşk hastalığıdır bunun adı
ve çok sarsar insanı bu yaştan sonra'




Güzel ve anlamlı bir çalışma. tebrikederim, sağlıcaklakalın!
İzzet bey bu şiirinizde diğerleri gibi çok güzel okurken çok etkilendim kaleminiz daim olsun üsdadım
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta