HAVASIZ İNSAN
Bu dünya Yusuf’un atıldığı bir kuyu
Daralıyorum! Havasız, karanlık koyu
Paralıyorum! Manayı boğuyor oyu
Çağırıyorum Azrail’i imdat deyu!
Yetermiş her şeye şeytanın fendi
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta