Gece kefen dünya mezarlıklar ülkesi
Kefen var ama sığacak mezar yok
Gök kubbede yankılanır bir selanın sesi
Ölü var ama ölümü hatırlayan yok
Kimisi bulmuş üç arşınlık, mahşeri bekliyor
Kimisi öldüğü halde nefes alıyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta