suların güneşe aktığı günde mi
azrailin canına ölüm yaklaştığı anda mı
ayrılığın sonu yokluğa düştüğü yerde mi
gözlerinin korkudan fırlayacak gibi olduğu anda mı
bilmem nedir hangi mekanda zamanda hatırlarsın beni
akşam olur karanlığa kaldığımda
içimden bir sızı kesilir kaldırımlarda
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta