Sessizce kalmak lazım düştüğün yerden.
Acını belli etmeden.
Yerde kalan kalp kırıklarını topla hadi kimseler görmesin,
Ne halde olduğunu.
Yüzünde hafifçe bir gülüş,
İçinde kocaman bir ateş.
Yak yakabildiğin kadar alemi.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta