İ nsanlar ağırladın kaç milletten; toplumlar sefîl, cemaatleri asîl
S ükût eylesen geçmişe münhasır; anlar seni ancak insan-ı kâmil
T eninde olsa da mekanları; ruhuna erişemez idrâk-ı câhil
A rz-ı hâlini mücessimin de ikrâm eyleyemedi, hâlî dillere
N edim’in lâle devri muhtaç koydu bülbülleri, Muhammedî güllere
B aranları rahmet sanıp aldandık; revâ mı boyun eğmek kâfirlere
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta