İ nsanlar ağırladın kaç milletten; toplumlar sefîl, cemaatleri asîl
S ükût eylesen geçmişe münhasır; anlar seni ancak insan-ı kâmil
T eninde olsa da mekanları; ruhuna erişemez idrâk-ı câhil
A rz-ı hâlini mücessimin de ikrâm eyleyemedi, hâlî dillere
N edim’in lâle devri muhtaç koydu bülbülleri, Muhammedî güllere
B aranları rahmet sanıp aldandık; revâ mı boyun eğmek kâfirlere
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta