bir kadının oğluydum kısa bir süre önce
evine girip çıkıyordum rahatlıkla
geç saatleri kadar uyuyabiliyor,
ve istediğim zaman penceresini açabiliyordum odanın
bahçeli, bana verdiği odası güneş gören bir evdi
-hatırladığım kadarıyla- denize bakıyordu mutfak penceresi
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta