Dostun seni bırakıp gittiğinde,
Debdebeli günün de bittiğinde,
Bir yolcuyu daha işittiğinde,
Sen de sonun olduğunu hatırla.
Nerde Nemrut, Karun, Firavun hani?
Biter bütün işlerin, ömür fani,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
