Bir eski fotoğraf kaldı masamda,
Tozu bile senden kokuyor hâlâ.
Pencere önünde bekler akşamlar,
Adını fısıldar sessiz sokaklar.
Takvimler eskidi, mevsimler geçti,
Yüreğim sen diye bin kere seçti.
Gittiğin o günden durmuş zamanım,
Sensiz yarım kaldı bütün baharım.
Hatıralar susmuyor gecelerde,
İsmin yankılanır boş cümlelerde.
Hasretin içimde dinmeyen sızı,
Ömrümden çalıyor her geçen yazı.
Bir gün dönsen bile eski ben yokum,
Gözlerimde kaldı yağmurlu yolun.
Sana söyleyemedim son vedamı ben,
Şimdi yalnızlığı dinliyorum her dem.
Bir fincan kahvede kaldı gülüşün,
İçimde büyüyor sessiz dönüşün.
Rüzgâr saçlarını getirir diye,
Her akşam bakarım eski sahile.
Yıldızlar şahidim, ay da biliyor,
Kalbim seni hâlâ gizli seviyor.
Kimseler anlamaz içimde olanı,
Hasret yakar durur kalan zamanı.
Belki başka eller tutuyor elini,
Ben hâlâ ezberde sayıyorum seni.
Geçmiyor diyemem, eksilmiyor da,
Adın bir dua gibi kaldı dudakta.
Hatıralar susmuyor gecelerde,
Bir ömür beklerim aynı yerde.
Bir ıslık yükselir uzak dağlardan,
Sanki sen çağırırsın eski baharlardan.
Hasretin ömrümün en uzun yolu,
Gözlerim doluyor her akşam dolu.
Eğer bir gün dönerse yolların bana,
Kalbim yine açar ilkbaharına...
Kayıt Tarihi : 3.07.2026 02:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!