Mehtap sahili yıkıyorken sessiz...
Konuşuyorduk samimi içten herkes’den habersiz.
Gönlüme akıyordu tertemiz ince bir his
Dinliyordum onu endişesiz şüpesiz
Gözleri ruhumu aydınlatan bir ışıktı
Yıldızlar bizi kıskanan Mehtap hayran aşıktı
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
