açılır tokmaklı koca menteşeli tahta kapı biraz gıcırtıyla.
bir bahçe ömründe göremezsin öylesine büyük durmakta.
karşında tuğladan koca ahır dışı seni, içi beni yakmakta.
yanında bir kuş kümesi, kümes değil saray sanki bakımlı da.
güvercinler renk renk, rengarenk, cins cins bilmem ne kadar.
bir adam karşısında ıslık çalmakta, bıyıklı, zayıfça adı baba.
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta