Hatice Naime Karadağ Şiirleri - Şair Hat ...

Gül eyleşir gönlünde
Mineler bahar gibi
Kokusuna rağbet var
Minecim çocuk kadın

Neşesin kimsede yok

Öz canıma kurdun haince pusu
Beyni hile hurda sırdın şerefsiz
Dilerim kalbinden çekesin yası
Al takke ver küllah yordun şerefsiz

Kötüye yazacak kelam kalmadı

Gam ile yoğrulmuş gönlüm ağlıyor
Korkarım ömrümden sevdam yitecek
Pınar gibi akan sevdam çağlıyor
Dert eyleme gönlüm birgün bitecek

Senin ile geldim sanki dünyaya
Yalan dünya beni perişan etti
Çeke çeke bitmez azabın bende
Kör olası azap perişan etti

Herşey yalan oldu çilem dolmuyor

Görki ne eyledi dost dediklerim
Dost gönüller beni dosttan ayırdı
Kimseye kıyamam derdin dinlerim
Dost gönüller beni dosttan ayırdı

Hayatımdan bir bir çekip gidenler

Bir yıla yakındır tanırım onu
Kendini beyenmiş küçük patronum
Havasına bakma çok iyi tanı
Aslan kral gibi küçük patronum

Tam bir dağ keçisi dediğim dedik

Uzaklarda durma yarim gelmeye gücüm yetmiyor
Bülbülüm sustu yürekte ne söylesem kar etmiyor
Sabırlar kalmadı özde gönül ölümü diliyor
Acılar yüreğe işler tabipler derman vermiyor

Sevdam cana azap olmuş sökmeye gücüm yetmiyor

Bahar gelmis baglarina
Bülbül konar dallarina
Agaçlari binbir çiçek
Günesi güzel istanbul

Sevdasi hep gönüllerde

Yanlız kalan ruhuma çok uzaklardan gelen
Mihrabıma hoşgeldin kederlerimi silen
Cennet yeşili gözler her dem yüzüme gülen
.............Gönül kapın arala aşkım kalbine dolsun
.............Karanlıklardan doğan sevdan yıldızım olsun

Başımı bin türlü dertlere saldın
Kime ne söyleyim kime ne deyim
Aklı olmayandan akıllar aldın
Kime ne söyleyim kime ne deyim

Yok olsa bedenim silinse adım