Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Kökleri küçük bir şehre bağlı bir fidan,
Ama dalları hayale, aşka, müziğe uzanan bir ağaç.
Bazen rüzgârda incinen, bazen küçücük bir ışıkta yeniden parlayan bir kalp.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!