Aç insanın yediği mideye oturur ya
İşte öyle oturur içine, saflığına
Susamış iken, çatlayan al dudaklarına
Merhem değil, zehir sürerler parmaklarla
Bir güneş bulursun bulutların arasında
Mutluluk saçılır süzülen her ışığında
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta