Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
duygularını ne kadar iyi anladım bir bilsen....şiirini okurken babamı düşündüm bende...aynı duygular...aynı çaresizlik...ve aynı son.....çok etkilendim...keşke bunları yaşamasakta böyle şeyler yazmasak.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta