Bir kır evinin bahçesinde rastladım sana,
Arkada kalmış, tek başına ağlıyordun,
Başını kaldırdım, gözlerine baktım,
Hasretin burukluğu vardı gözlerinde,
Bir damla gözyaşı damladı gül gözlerinden,
Yere düştü, toprağa özlemin acısını anlattı...
Her bakışın ağlamaklıydı,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta