Hasretle öpüyorum Şiiri - Ali Taşkala

Hasretle öpüyorum bütün kusurlarını.

Sanki biraz eksik bırakılmışlar dünyaya;
biraz yarım,
biraz zamansız...

Kırık aynalarda çoğalan yüzler gibi,
kimse tamamlayamamış seni.

Biraz anlaşılmadan geçmişsin ömürden;
biraz da anlatılamayan cümlelerimin
sessizliğine sığınmışsın.

Seni sana anlatmaya yetmemiş kelimeler...
Suskunluk,
en uzun cümlen olmuş.

Ben artık,
olduğum kişiyle
olamadığım kişi arasında
ince bir ipin üzerinde yürüyorum.

Her adımım,
içime doğru açılan
bir uçurum.

Hayal ettiğim gökyüzüyle,
başımın üzerinde taş gibi duran gerçek arasında,
adını koyamadığım
bir boşluk büyüyor.

Ne kadar yaşarsam yaşayayım,
bir yanım hep eksik kalacak.

Çünkü bazı insanlar,
gittikleri yerde değil;
geride bıraktıkları sessizlikte
yaşamaya devam eder.

Ve ben,
o sessizliğin kıyısında,
hasretle öpmeye devam ediyorum
bütün kusurlarını.