Tat vermiyor sensiz hiç bir öğün
Olmadıki benim sensiz mutlu günüm
İçime doluyor sensiz hep hüzün
Sen bende bensin be gülüm
Özlemin çok zor bitmekte gücüm
Dilim lâl oldu tükendi sözüm
Sevdamız labirent sanki kördüğüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta