Hasretinim Sessizliği Şiiri - Efsun Bkr

Gözlerinin derinliğinde bir ömür sakladığım,
Yokluğun, tenimde soğuk bir kış ayazı.
Seni beklemek, kurumuş bir dalın bahara olan inancı,
Eksik kalmış bir cümlenin en hüzünlü noktasıyım şimdi

Sesin, rüzgarın kulağıma fısıldadığı en eski masal,
Gülüşün ise karanlık odama sızan ürkek bir ışık sızması...
Sen gittin ya, zaman paslanmış bir saat gibi durdu kalbimde,
Akrep yelkovana küstü, yollar ise adımlarına hasret.

Bir geminin limanı özlemesi gibi değil bu bendeki,
Köklerinden koparılmış bir çınarın toprağa feryadı...
Seni her düşündüğümde içimde bir keman ağlıyor,
Hüznüm, kıyıya vuran ama geri dönemeyen yorgun dalgalar misali.

Kokun, odamın duvarlarına sinmiş bir hatıra defteri,
Sayfalarını çevirdikçe ellerim titriyor, yüreğim sızlıyor.
Sen benim tamamlanmamış yanımsın, en içli şarkımsın,
Dön ki, bu sessizlik bitsin; gökyüzüm yeniden gözlerimin yeşiline boyansın.