Hasretin Kalır Şiiri - Hüseyin Pelit

Yine saatini şaşırdı bu eski efkar
Odamın duvarları üstüme üstüme yürür
Penceremde can çekişir o eski bahar
Seni düşünmek içimde sessiz bir şehri büyütür

Bir mektup yazdım ama göndermeye yüzüm yok
Kelimeler mülteci gibi, sığınacak yer arar
Senden başka inan bu cihanda gözüm yok
Ama ne çare, kader her gün aramıza surlar örer

Ben bu geceyi yine ortasından sana böldüm
İçimdeki yangını gözyaşımla söndürdüm
Hangi kapıyı çalsam, ardında hep senin adın
Sen gittin gideli ben bu dünyada yaşayan bir ölüydüm

Hani derdin ya "Gönül ferman dinlemez" diye
Şimdi hangi el dokunsa bağlamanın teline
Dökülür feryadım, dönüşür sitemli bir ezgiye
Söyle, kim bıraktı bizi bu ayrılık seline?

Ben bu geceyi yine ortasından sana böldüm
İçimdeki yangını gözyaşımla söndürdüm
Hangi kapıyı çalsam, ardında hep senin adın
Sen gittin gideli ben bu dünyada yaşayan bir ölüydüm

Işıklar söner, sızı kalır geriye...
Bir dize daha eklenir ömrün çilesine...
Ben biterim, hasretin kalır.