Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'İnsan ölümü unutmamalı' diye hep vurgulanır ya; en gerçek olan budur. ..... Etkileyici, çok güzel şiirinizi kutluyorum. ........... tüm yüreğime, tam puanla. ....... Saniye Sarsılmaz
EVET... GAYRISI YALANDIR.. YALNIZ HASRETİNİZLE KAVUŞMAK GERÇEKTİR...KUTLUYORUM ŞAİR... NİCELERİNE.
Eninde sonunda gideceğimiz yer kara toprak .Ancak umutlar yitirilmesin,ayak toprakta olsa da gözler ışığı arasın....Yine güzel bir çalışma TEBRİK EDERİM++ANT.
Yazan eller dert görmesin
Şiir akışı anlatımı
düşünürlüğü satır geçişler
takıntısız
mükemmelin üzerinde
ne deyim çok güzel
bir paylaşım olmuş
benden tam puan kutlarım
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta