Hasretim Tek Teline

İrfân kalemiyle resmedip,
Zühd mürekkebiyle tablolaştırdım seni.
Zerrin kadehler türedi gönlüme.
Sahra içinde vahalar inşa ettirdin bana.
Âlem kendi ekseninde naif ıtırlıkla dönerken
her lahza,
Ben o meltemin rayihasını ahyâr bilip
Baş köşeye sertaç eyledim seni.
Yâr olman kadimdir, istikbalin her asrına.
Sonsuz bir nazar ile yöneldin şuurumun ufkuna.
Cevâmi'ul kelim varlığınla irşad'a durdun
İnleyen tüm acılarıma...
Gönlümün tüm parsellerini ve kalelerini
Feth ettin,
Ey düşüncelerimin fatihi!
Bana cihanı bahşetseler,
Yine hasretim senin tek teline.

Edremit.