Hasretim Sesine…! Şiiri - Hikmet Güner

Hasretim sesine…
duymadığım bir tınıya,
uzaktan gelen bir nefese,
gecenin içinden süzülen o ince çağrıya.
Rüzgâr esti bir an,
sanki adını taşıyordu ucunda.
Durduğum yerde kaldım,
çünkü bazı sesler duyulmaz,
kalbin içinden geçer.
Deniz kıyıya vurdu,
her dalga bir şey söyledi bana.
Ama senin sesin değildi,
ben yine de dinledim…
çünkü insan en çok
duymadığı sese hasret kalır.
Bir damla düştü gözümden,
gece sakladı, rüzgâr taşımadı,
deniz bile almadı içine.
Demek ki bu gözyaşı
senin sesine yazılmıştı.
Rüyama girdin dün gece…
konuşmadın, ama sessizliğin bile ses gibiydi.
Uyandığımda anladım:
Bazı insanlar konuşmasa da
kalbin en derin yerinde fısıldar.
Hasretim sesine… ve artık biliyorum:
Bir gün duyar mıyım bilmem,
ama bu kalp duymadığı bir sese bile ömür boyu sadık kalır.

HİKMET GÜNER 16/08/2023