Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
'akan yaşlarımla toprağını ıslattım affet...
kalbimden, beynimden, ruhumdan çıkmayan sevginle
ben yaşamaya çalışırken,
senin burada yatmana katlanamıyorum...
yarın, tekrar geleceğim...
her zaman geldiğim güllerinle...
hasret rüzgarlarından bir ses
fısıldıyor kulağıma sanki
zaman yakındır gülüm, yakındır zaman
kavuşacağız seninle...'
Yine umutsuzluk, hüzün dolu, matem dolu bir sevgi, kaleminize sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta