Zemherinin ortasında kanayan bir kor arar ellerim.
Buz tutmuş aynalarda suretini çizer kahreden çaresizliğim.
Ben gölgesini yitirmiş biçare, yurtsuz bir pervaneyim.
Savrulurum merhametini esirgeyen körpe fırtınaların karanlık koynunda.
Yalnızlığın o üşüten ağır kefenini yırttım demin.
İçimi titreten o mukaddes hevesle hasretim ateşine.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta