Başını yastığa ne zaman koysa aynı duaya amin diyerek kapattı gözlerini
Adını Elif koydu kızının kokusu iç sızısıyla hep ötelerden gelirdi
Dost sohbetlerinin sonunda gözyaşları kalbinde sessizce amin yerine geçerdi.
Kalbe mukabil bir kalb imtihandan bir imtihan değildi.
Bekledi kaç gece
Ümit içinde ümitsizce
Gün oldu kapıldı gezgin rüzgarlara, sellere
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta