Allah “ol” deyip yaratmışken her şeyi,
Dâhil değil miydi şeytan da buna?
Girince kalbine kibir, daldı en büyük günaha.
Ve almak için kendince intikamını insandan,
Kullandı tüm silahlarını her fırsatta, her zaman.
Allah için değil, kendi ve nefsi için sevsin diye;
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta