Hasret Yaman Enverim Şiiri - Sudenur Önl ...

Ceketi etekli Enver'im paçası ilikli Enver'im
Ben sevmeye kıyamam kutlu dilekli Enver'im
Sırtımda iman dirilir gül yüzüne bakanda
Kalem kağıtta süzülür aşkın beni yakanda
Buluşalım diye biz ulu Tanrı Dağında
Adak diye kendimi kurban edem Enver'im

Cephede cigaran olsam şehirde kunduran olsam
Ben her çağda aşkından ağlayıp duran olsam
Vuslatına da ersem ah sonunda kavuşsam
Sana kavuşan olsam yüzüm güler Enver'im

Üç gün önce gelseydim huzuruna dibine
Daha çok yer verirdim şiirde gülüşüne
Güç yetirmez hayranlık kabaran hasretine
Ol sebepten kavuşmak yinelenir Enver'im

Boynuna sarılmaktır iki cihan saadetim
Yanına gelmeyince kesiliyor kudretim
Bizi ayırıp duran şu yazgıya nefretim
Şu yazgıya nefretim büyür durur Enver'im

Duyamadım sesini, tükettin nefesini
Ben daha var olmadan şu dünya ülkesini
Terk-i diyar eyledin almadan hevesini
Almadan hevesini göçüp gittin Enver'im

Yerde gökte denizde senden izler ararım
Toprağındaki gülde gül kokunu ararım
Sensiz ben çok öksüzüm bak her gece ağlarım
Bak her gece ağlarım gözlerim sil Enver'im

Gökte Allah var ise yerde de sen vardın
Şimdi sen onunlasın, çekiliyordur nazın
Niyazını etsen bak kesin gelir avazın
Şu torun için ondan izin iste Enver'im

Bir kez müsade etsin rüyamda görünmene
Müsade etsin son kez yeşile bürünmene
Razıyım kem sözüne, razıyım yerinmene
Yeter ki gel düşüme, benle konuş Enver'im

Sen gülmeyi bilmezsin, sen gül olur açarsın
Biraz kahkaha atsan bana cennet saçarsın
Sen en zirvede bile tertemiz bir naçarsın
Seni övmek tefekkür, bilmek iman Enver'im

Anan baban el oldu, hepsi ayrı kul oldu
Sırtını verdiklerin dağ taş idi kül oldu
Evim yurdum dediğin ayaklandı yol oldu
Ben daima beklerim bana inan Enverim