Pencereni yeşil bozkıra aç,
Son yıldızda seni gözler düşüncem.
Rüzgarda bir mendil gibi sallanır
Hasret kavrulmuş, kor olmuş gecem.
Ve böyle el ele her sabah erken,
Yollara dökülür, ararlar bizi…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta