tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Baş karakterin sevdası sabit kendisi seyyar olunca yaşam denilen öykü de hasret iklimine ana fikir taşır elbette...Hasreti derinleştiren yolculuklarda her istasyonda bir parçanı bırakarak ilerlersin...Ötesi...Ötesi,şiirin finaline gebe çokça,diyerek saygılar sunuyorum sayın şair,kutlarım...
Hasret dünün adıydı, tadıydı, rengiydi, sesiydi. Hasret dünün şehirleriydi, dünde yaşananlardı. Ama şimdi gece diyor şairimiz... Karanlık ne bir ses duyuruyor ne de bir renk gösteriyor. Şimdi sıra yarının hasret olmasına geldi....
Kaleminize sağlık sayın Volkan Aksal...
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta