Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Baş karakterin sevdası sabit kendisi seyyar olunca yaşam denilen öykü de hasret iklimine ana fikir taşır elbette...Hasreti derinleştiren yolculuklarda her istasyonda bir parçanı bırakarak ilerlersin...Ötesi...Ötesi,şiirin finaline gebe çokça,diyerek saygılar sunuyorum sayın şair,kutlarım...
Hasret dünün adıydı, tadıydı, rengiydi, sesiydi. Hasret dünün şehirleriydi, dünde yaşananlardı. Ama şimdi gece diyor şairimiz... Karanlık ne bir ses duyuruyor ne de bir renk gösteriyor. Şimdi sıra yarının hasret olmasına geldi....
Kaleminize sağlık sayın Volkan Aksal...
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta