Sayısız melekler varmış,
İnsanlara gece rüyalarını,
Gündüz duygularını dağıtırmış,
Rüyalar ve duygular sel sel olur kocaman bir okyanusa akarmış...
Bana bu gece gül yüzün,
Gündüz ise hasret kabarcığın düştü bu okyanustan...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta