Karanlıktı odam,
Masa üstünde duran küçük radyoda
İnceden bir Edip Akbayram çalıyor
Sigaramın ışığı yanıyor tek
Çektiğim her nefeste alevlenirken sigaram
Yüzün beliriyor. İnceden inceye
Ne güzelde gitti şimdi bu müzik bu havaya
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
